ΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ “ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ”

Τα τελευταία χρόνια, στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, μία ήταν η φυσιογνωμία που πραγματικά κέρδισε παγκόσμιο ενδιαφέρον. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει υπάρξει αδιαμφισβήτητα ηγέτης του έθνους του, όσο κι αν μόνο φιλικές δεν είναι οι σχέσεις μας με το έθνος αυτό, παρ' όλες τις “κορώνες” που κατά καιρούς ακούγονται περί ελληνοτουρκικής φιλίας και άλλων φαιδροτήτων, τη στιγμή που η επεκτατικότητα των γειτόνων δεν κρύβεται.

Εξώφυλλο του TIME, πανό στην Κωνσταντινούπολη, χιλιάδες πρωτοσέλιδα εφημερίδων και σημαίες προσηλωμένων οπαδών του έχουν φιλοξενήσει το πρόσωπό του. Παρέλαβε μια Τουρκία διαλυμένη, και κατάφερε να την κάνει κύριο παίχτη στην περιοχή, οικονομικά ανεξάρτητη, παραγωγική αλλά και καταναλωτική. Ακολούθησε εξωτερική πολιτική (σε συνεργασία με την “αλεπού” που ακούει στο όνομα Νταβούτογλου) σαν να χαράχτηκε από τα μεγαλύτερα μυαλά του κόσμου.

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΙΝΟΡΩΣΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Όλες οι αναλύσεις των έμπειρων παρατηρητών του διεθνούς συστήματος συγκλίνουν στο συμπεράσματα πως η βαθιά και πρωτοφανής σε ένταση και διάρκεια οικονομική κρίση που ξέσπασε τα προηγούμενα χρόνια και ξεδιπλώθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη σταδιακά μετεξελίσσεται σε γεωπολιτική.

Απόρροια της γεωπολιτικής κρίσης ήταν η εκρηκτική διάσταση που έλαβε το Ουκρανικό ζήτημα καθώς το ιστορικό δυναμικό που συσσωρευόταν  ήδη από το πρώτο διάστημα της μετασοβιετικής περιόδου στην βαθύτατα διχασμένη χώρα της ανατολικής Ευρώπης, εκτονώθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες λαμβάνοντας την μορφή ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου που συνεχίζεται μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές με αμείωτη ένταση και με απρόβλεπτες ίσως συνέπειες για το μέλλον της Ουκρανίας και την ασφάλεια και την σταθερότητα ολόκληρου του πλανήτη.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ - ΚΟΣΣΟΒΟ

Το Κόσσοβο αποτελούσε ανέκαθεν μία από τις πιο αμφιλεγόμενες περιοχές των Βαλκανίων. Στον 20^ο αιώνα, χρονικά οι δύο βασικές περίοδοι που είναι ιδιαίτερα σημαντικές είναι με την ψήφιση του Συντάγματος του ’74, όπου και το Κόσσοβο περιέρχεται σ’ ένα ιδιότυπο καθεστώς αυτονομίας, κι έπειτα, με το θάνατο του Τίτο οπότε και αυτό το καθεστώς ανατρέπεται από τον ανερχόμενο σερβικό εθνικισμό.

ΚΟΥΡΔΟΙ ΚΑΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΛΥΤΕΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΤΟ ΙΡΑΚ

Είναι γεγονός πως η ανακήρυξη Χαλιφάτου από την τρομοκρατική οργάνωση ISIS/ISIL στα εδάφη που ελέγχει στην Συρία και το Ιράκ προκάλεσε αναστάτωση αλλά και έκδηλη αμηχανία στις δυτικές πρωτεύουσες καθώς έναν αιώνα περίπου μετά την χάραξη των συνόρων και την δημιουργία κρατών στην περιοχή από τις νικήτριες δυνάμεις του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, που δυστυχώς δεν είχαν λάβει υπόψη  τους την γεωγραφία αλλά και τις ήδη από την εποχή εκείνη οξυμένες θρησκευτικές, εθνικές και φυλετικές διαφορές είναι η πρώτη φορά που αμφισβητούνται τα σύνορα αλλά και το ευρύτερο status qvo στην περιοχή.

Η τολμηρή αλλά μάλλον κενή διεθνοπολιτικού περιεχομένου κίνηση των Τζιχαντιστών καθώς η αυθαίρετη δημιουργία Ισλαμιστικής <<κρατικής οντότητας>> από αυτούς δεν πρόκειται να τύχει αναγνώρισης από την διεθνή κοινότητα ήρθε να προστεθεί σε μία άλλη εξίσου θεαματική πολεμική ενέργεια την κατάληψη του Κιρκούκ από την <<Πεσμεργκά>> την πολιτοφυλακή του Μασούντ Μπαρζανί προέδρου της αυτόνομης Κουρδικής περιοχής του Βορείου Ιράκ.

ΤΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν μια δύναμη ελέγχει στρατιωτικά μια περιοχή είναι πραγματικά δύσκολο να απολέσει και τον πολιτικό της έλεγχο στα μεγάλα σαλόνια των διαπραγματεύσεων. Οι καιροί φυσικά ελάχιστα άλλαξαν σε αυτό το πεδίο. Απόδειξη του πόσο σημαντικός είναι ο στρατιωτικός έλεγχος μιας περιοχής είναι η περίπτωση του Κουρδιστάν.

Όλο και περισσότερο παρατηρούμε την εδραίωση τα τελευταία χρόνια μιας δύναμης στην ευρύτερης περιοχής που δεν είναι νέα, διαμορφώνει όμως νέα δεδομένα. Αυτή των Κούρδων. Οι Κούρδοι κατά καιρούς έχουν υπηρετήσει διάφορους πολιτικούς ηγέτες του Οθωμανικού Κράτους και της Τουρκίας αλλά σε όλη την περίοδο της πρόσφατης ιστορίας παλεύουν να δημιουργήσουν το δικό τους Κράτος, με ένοπλα και πολιτικά μέσα.